طبیعت زیبای ایران

کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها

ابیانه

اگه دنبال جایی برای سفر میگردی که بتونید چهره ایران قدیم رو ببینی , واز کوچه ها وخونه هاش بوی اصالت به مشام برسه , جایی که وقتی قدم به خاکش میذاری , آرزو کنی که کاش به گذشته دور میرفتی , و زندگیتو با مردمش سپری میکردی , من سراغ دارم. زیاد دور نیست همین نزدیکی!

فاصله تو و اون فقط به اندازه یه تصمیمه! جایی به اسم ابیانه...


ابیانه , در استان اصفهان ,40 کیلومتری شمال غربی نطنز , یکی از روستاهای تاریخی و باستانی ایرانه  که زیباییهای منحصر به فردش گردشگران زیادی رو از اکثر نقاط ایران وحتی جهان به خودش جلب کرده.

بافت سنتی روستا ومعماری خاص اون , حفظ آداب رسوم قدیم وآب و هوای کوهستانی و طبیعت زیبای اطراف روستا , , وجود خونه های خشتی  قدیمی که با خاک قرمز رنگ ساخته و تزئین شده اند , و مردم باصفایی که هنوز لباسهای سنتی خودشون رو می پوشند و آلوده تجملات امروزی نشدند , همه وهمه باعث شده تا ابیانه به یکی از زیباترین روستاهای فعلی ایران تبدیل بشه.

اولین چیزی که باعث شهرت ابیانه شده وهر مسافری متوجه اون میشه , استفاده از خاک قرمز رنگ در ساختن خونه هاست.بخاطر وجود  خاک قرمز و مرغوب اطراف روستا ,  تمام بناها , نمای قرمز رنگ دارند که نمونه اون در هیچ جای ایران پیدا نمشه.

کنار هم قرار گرفتن رنگ قرمز دیوارها و سفیدی پنجره ها و درب های چوبی , رنگ بندی جالبی رو بوجود آورده که چشم هر بیننده ای از دیدنش لذت می بره.

سعی کنید برای سفر به ابیانه وسط هفته رو انتخاب کنید چون روزهای تعطیل واقعا شلوغه وجالب اینکه تعداد گردشگران خارجی بیشتر از ماایرانیهاست.

انگار اونها خیلی بیشتر از ما قدر همچین جاهایی رو میدونند. حق هم دارند , کجای دنیا میتونند نمونه ابیانه رو پیدا کنند که تاریخ و سنت و طبیعت و معماری رو , باهم تقدیمشون کنه.

 قرار داشتن روستا در دامنه کوه کرکس وصعب العبور بودن راه دسترسی به اون , به انزوای ابیانه کمک کرده و باعث شده مردم , زبان و لهجه و بسیاری از آیین ها و سنت های قدیم  خودشون رو حفظ کنند.

ظاهرا تاریخ ابیانه حداقل به 1500 سال پیش میرسه ولی بعضی محققان قدمت اونو خیلی بیشتراز اینها, حتی قبل از هخامنشیان ذکر میکنند.گقته میشه یکی از سرداران کوروش اهل همین منطقه بوده.

بر فراز روستا بازمانده های قلعه ای قدیمی به چشم میخوره که دربنای اون از سنگهای عظیم استفاده کردند و هنوز هم اقتدار گذشته رو  یادآوری میکنه.پیرمردی که اهل ابیانه بود میگفت این قلعه توسط اهالی در زمان حمله اعراب به این منطقه بنا شده تا بعنوان یک قلعه وپایگاه نظامی ایستادگی کنه. اینکه چقدر این موضوع صحت داره نمیدونم.ولی خیلی حیفه که ازین قلعه بازدید نکنید. راه دسترسی به قلعه کمی سخته اما ارزششو داره چند دقیقه به دیوارها وبرج وباروهای اون نگاه کنی و فکر کنی به اینکه اصلا چرا ساخته شده و چه کسانی با چه هدفی درش در اینجا کشته شدند, شاید بشه صداشون رو شنید.

تا یادم نرفته بگم قبل از ابیانه و در مسیر نطنز به ابیانه , روستا وقلعه باستانی و پر رمز و راز هنجن با تاریخ پیش از اسلام , به شکل چندطبقه قرار داره که حتما بازدید کنید.

نمیخوام زیادحرف بزنم وسرتونو دردبیارم.اطلاعات بیشتر رو میتونید از اینترنت بگیرید وچه خوبه قبل از سفر به جایی , از قبل چیزهایی دربارش بدونیم.

این عکسها مربوط به اواخر اردیبهشت سال 89 که بادوستم ابوذر سلیمی طی سفری دو روزه به ابیانه رفتیم.

تا نیمه شب توی کوچه  و پس کوچه های روستا قدم زدیم و شب رو در یکی از همون خونه های سنتی با بوی خوش کاهگل به صبح رسوندیم.صاحب خونه که یه پیرمرد هشتادساله بود بما گفته بود بین یه ساختمون نسبتا جدید با امکانات امروزی ویه خونه سنتی ,  که یه قیمت دارند یکی رو انتخاب کنیم.وقتی گفتم من کاهگلی رو دوست دارم خیلی تعجب کرد.بهر حال شب زیبایی بود فرداش زیباتر. حیف که دوربینم تنظیم نبود و کمی عکسها تار شدند.

امیدوارم بازم بتونم به ابیانه برم و توی کوچه باغهای زیباش که بیشتر شبیه تابلوهای نقاشیه قدم بزنم. من عاشق این کارم...

 

خرم آن روز کزین منزل ویران بروم

راحت جان طلبم وز پی جانان بروم...