طبیعت زیبای ایران

کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها

قلعه کرشاهی سری دوم

هروجب از خاک این سرزمین، یادگار رشادتهای دلاورانی است که برای حفظ شرف و آزادی این

دیار مقدس،خاک پاک ایران را از خون خود رنگین کرده اند. یادگار سربازان و سردارانی که از
همه هستی خود گذشتند تا خاک ایران زمین، زیر چکمه بیگانگان لگدمال نشود و ما امروز بی هویت
نباشیم و به تاریخ خود افتخار کنیم.

قلعه کرشاهی

شاید تا زمانیکه زندگی خود را در فاصله بین منزل و محل کار خلاصه کرده ایم، از وسعت کشوری
که در جای جای آن، جنگها رخ داده و سرها از تن جدا شده ، بیخبر باشیم. کافیست با نگاه دیگری
جستجو کنیم، نگاهی که به دنبال نشانه ها باشد، نشانه هایی از هویت، مقاومت و پایداری. نشانه هایی
از جانفشانی مردان و زنان گمنامی که در گذشته های دور و نزدیک، آزادانه زیستند و آزادانه مردند،
ایستادند ولی در مقابل دشمن زانو نزدند.

قلعه کرشاهی

نشانه ها کم نیستند، به هر طرف بنگری، اثری خواهی
یافت. از کوههای سربفلک کشیده گرفته تا جنگلهای انبوه

، از شهرهای کوچک و بزرگ گرفته تا
روستاهای دور افتاده، فریاد پایداری گذشتگان ما بگوش می رسد.قلعه کرشاهی
اما این فریادها در سکوت کویر، بلندتر شنیده می شود. پس بیا تا در جستجوی یکی از این نشانه ها،
قدم بر ماسه های سوزان کویر بگذاریم، آنجا که آفتاب و زمین به هم میرسند و پرکشیدن از خود،
آسان میشود. آنجا که همه چیز امتحان خالص شدن و آزاد بودن را پس میدهد. جاییکه ماندن در آن
حتی برای یک ساعت هم سخت است، چه رسد به زندگی کردن و جنگیدن.
یکی از این نشانه ها، قلعه ایست در دل کویر که در زیر آفتاب سوزان، انتظار همدم و مونسی را
می کشد که سفره دل باز کند و از آزادمردانی بگوید که میهن را خانه خود میدانستند و همه ایرانیان
را خانواده خود.
سخن از قهرمانانی گمنام که برای هدف و آرمانشان، حتی جان خود و عزیزانشان را قربانی کرده
اند.

قلعه کرشاهی در استان اصفهان، ۵٠ کیلومتری شمال شرقی شهرستان نطنز و میان کویری به نام
پشت ریگ در حاشیه غربی کوههای یخ آب قرار گرفته و از نزدیکترین آبادی ٢٣ کیلومتر فاصله
دارد. برای سفر به قلعه تقریبا یک روز پیاده روی در پیش دارید و حتما باید از راهنمای محلی یا
نقشه های دقیق استفاده کنید. شالوده بنای این قلعه به قبل از اسلام باز می گردد و دژ کنونی بر
ویرانه های قلعه قدیمی بنا شده است. قلعه کرشاهی در دوره های مختلف از جمله در زمان حمله
مغول بازسازی شده تا جلو ییشروی دشمن که از راه کویر قصد حمله به نواحی مرکزی ایران را
داشت، گرفته شود

.
از آن زمان به بعد بارها مورد استفاده حاکمان و راهزنان و حتی شورشیان قرار گرفته وآخرین بار
توسط حسین کاشی ، از شورشیان اواخر دوره قاجار بازسازی می شود. هنوز هم آثار گلوله های
توپ بجا مانده از درگیری نیروهای دولتی و شورشیان بر دیوارهای قلعه نمایان است. مساحت قلعه
بهمراه محوطه آن هشت هزارمتر مربع و تماما از خشت ساخته شده و بعد از ارگ بم، بزرگترین

بنای خشتی ایران محسوب میشود.
این قلعه درزمان حمله مغولها بعنوان پایگاهی برای مبارزه، بخوبی توانست درجنگی نابرابر چند
روز مقابل یورش وحشیانه دشمن مقاومت کند . سربازانی که

در زمان حمله با مغولان می جنگیدند
بعد از رشادتهای فراوان و وارد کردن تلفات سنگین به دشمن، وقتی لشکر عظیم مغول را می بینند
که مانند مور و ملخ از هر سو می تازند، ترجیح میدهند از داخل قلعه به مبارزه ادامه دهند. مغولان
قلعه را محاصره می کنند ولی از همان ابتدا مشخص بود که این دژ مستحکم، بیدی نیست که با این
بادها بلرزد و به راحتی تسلیم شود.
ساختاریچیده قلعه، تسخیر آن را دشوار کرده و در طراحی آن، اصول دفاعی بخوبی پیش بینی شده
بود. دور تا دور قلعه دو دیوار محکم کشیده شده، و برج های دیده بانی که تیراندازان در آن مستقر
بودند کمی متمایل به بیرون ساخته شده بود تا به تمام محوطه اطراف اشراف و تسلط داشته باشند.
ضمن اینکه بین دیوار دوم و دیوار اصلی قلعه، خندق و کانالی به دهانه ۵ متر کنده شده و اگر دشمن
از دیوار اول و دوم میگذشت، در آن خندق زمینگیر می شد و فرصتی برای تیراندازان قلعه بوجود
می آمد تا آنان را از پا در آورند. (قلعه سه دیوار داشته که دیوار اصلی قلعه بلندتر از بقیه می باشد،
باقیمانده دیوار اول در ضلع شرقی پابرجاست.)

بنابراین قلعه محاصره میشود با این تصور که وقتی آب و آذوقه ساکنان آن تمام شود ،تسلیم خواهند
شد. اما غافل از اینکه معماران و سازندگان این شاهکار نظامی، حتی برای زمان محاصره هم پیش
بینی کرده اند و درکویرخشک و بی آب و در چنین دشت وسیعی، قلعه را در جایی ساخته اند که
سطح زمین با سفره های آب زیر زمینی، کمترین فاصله را دارد. بطوریکه با کندن کمتر از پنج متر
به آب میرسیدند. حوضی که اکنون نیز در وسط حیاط قلعه به چشم میخورد، یک و نیم متر عمق
دارد و تا چند سال پیش، همیشه پر از آب بوده است. (برکه و آبگیری که در محوطه غربی وجود
دارد، هنوز هم کاملا پرآب است و تشنگی مسافران کویر را برطرف میکند.)
بنابراین انتخاب مکان س

اخت قلعه، در حالیکه میتوانست در هر جای دیگری از کویر ساخته شود، به
نوبه خود، نشانگر درایت و دانش معماران آن است.
هنگام محاصره، سربازان از تونل های مخفی که از داخل به خارج قلعه کنده شده بود، شبانه به
دشمن شبیخون می زدند و تعدادی از آنان را می کشتند. اما سرانجام سپاه عظیم مغول با تحمل کشته
ها و تلفات و استفاده از سنگ اندازها، توانست به داخل قلعه نفوذ کند. تمامی سربازان بعد از نبردی
جانانه در راه دفاع از آزادی میهن، شهید شدند تا خاک پاک ایران زمین، هر بهار،به یاد هزاران
هزار شهیدی که در طول تاریخ، درجای جای این مرز پرگهر آرامیده اند ،لاله زار شود.

به استناد تاریخ جهانگشای جوینی ،مغولان در سال ۶٢١ ه.ق اهالی کاشان را قتل عام کردند.
دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود
همه سر به سر تن به کشتن دهیم
از آن به که میهن به دشمن دهیم

 

 

 

 

 

 

 

 


قلعه کرشاهی


قلعه کرشاهی


قلعه کرشاهی

 


قلعه کرشاهی

قلعه کرشاهی

قلعه کرشاهی

 

قلعه کرشاهیقلعه کرشاهی

قلعه کرشاهیقلعه کرشاهی

قلعه کرشاهی

قلعه کرشاهیقلعه کرشاهی

قلعه کرشاهی

قلعه کرشاهیقلعه کرشاهیقلعه کرشاهی