طبیعت زیبای ایران

کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها

قله پهنه حصار
نویسنده : رسول شهبازی - ساعت ٩:۱۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۳٩٤/٤/۱٧
 

سلام به همه دوستان و عاشقان طبیعت

امروز بعد از یکسال و نیم تاخیر دوباره میخوام این وبلاگ رو بروز رسانی کنم

پهنه حصار

خدا رو شکر در طول این مدتی که نبودم به همراه دوستانم به جاهای زیادی سفر کردم و تونستم جلوه های بیشتری از طبیعت زیبای ایران رو به چشم ببینم و لمس کنم


پهنه حصار

 

اما همونطور که سفر و طبیعتگردی به آدم آرامش میده، جای تاسف داره که بعضی وقتها با صحنه هایی روبرو می شدم که دل هر انسانی رو به درد می آورد

پهنه حصار

صحنه هایی که از بی رحمی کینه توزانه هم وطنان و شایدم بعضی مسئولان به طبیعت حکایت داشت

پهنه حصار


از زیختن زباله و آتش سوزی جنگلها گرفته تا زمین خواری و قاچاق چوب و جاده کشی های بی مورد و ویلاسازی و صدها بدبختی دیگه

پهنه حصار

و که اگه همینطور ادامه پیدا کنه، خیلی از جاهای قشنگی که قبلا سرسبز و خرم بودند و واسه گردش ، میهمان دامن سبزشون بودیم، عکس مینداختیم و آروم می شدیم، تا چهار پنج سال آینده نخواهیم دید... نمونش همین سه تاعکس پایین  که یکی دو سال پیش گرفتم ولی دیگه اثری ازونها باقی نمونده .

پهنه حصار

 

 

 

من معمولا عادت ندارم آدرسی از عکسهام بنویسم چون فکر میکنم طبیعتگردنماها و تورهای نورسیده که فقط به فکر جذب مشتری در فضایی به اصطلاح شاد و خاطره انگیز اونم به هرقیمتی هستند (تورهایی که با ایجاد علاقه و آموزش مسافران میتونن نقش موثری در حفظ محیط زیست داشته باشند ولی معمولا برعکسه) با رفتن به اون منطقه اونجا رو پر از زباله میکنند. اما گاهی وقتها آدم به خودش امید میده که شاید استقبال و حضور گردشگران جلو تخریب محیط زیست توسط سودجویان رو بگیره.

 

پهنه حصار

 

این عکسها، مربوط به سبلان یا سهند یا ییلاقات لرستان نیست، این دشت پر از گل، جایی در همین نزدیکی هاست

اینجا قله پهنه حصاره ، بین تهران و کرج، که راه دسترسی به اون از بالای وردآورده، اینطور بگم که وقتی از اتوبان تهران به سمت کرج میرید، نرسیده به ایستگاه  مترو وردآورد، سمت راست اتوبان وارد وردآورد شمالی بشید و خیابان اردستانی رو تا آخرش برید، این مسیر کم کم کوهستانی میشه و بعد از گذشتن از روستای وردیج، به واریش می رسید

پهنه حصار

تا پارسال یعنی تابستان 93 بعد از روستای واریش جاده ای وجود نداشت و یک کوهپیمایی یکساعته تو یه مسیر مالرو خیلی بکر و زیبا شما رو به دل دره ای سرسبز و خرم می رسوند

که میتونستید ساعتی رو دور از هیاهو و آلودگی تهران درش سپری کنید

اما با نهایت تاسف الان منظره اونجا خیلی عوض شده

چرا که بلدوزرها چهره زیبای کوهستان اونجا رو خراشیدند و سنگهای بزرگی که به کف دره سقوط میکرد، خیلی از درختها رو شکست

به بهانه ساخت آب بند و سد، یه جاده بی مورد که قرار بود فقط تا نصف مسیرکشیده بشه، تاپای کوه و تا جایی که امکان داشت احداث شد و دست بعضی ها رو به زمینهای مرغوب و خوش آب و هوایی رسوند که احتمال زیاد به زودی قراره توش یه شهرک ویلایی ساخته بشه و آگهی های فروش به اصطالح استثناییش تو روزنامه ها به چشم بخوره. 

ما کوهستان رو از بین می بریم اما تا حالا شده از خودمون بپرسیم به چه قیمتی؟!

اصلا با این آرامشی که از دست میدیم، چی قراره به دست بیاریم؟!!!

پهنه حصار

 




 
comment نظر بدهید ()
 
← صفحه بعد